dejuistekaart

Is het u de laatste tijd ook al opgevallen dat iedereen die zich slimmer wil voordoen dan hij is, of die niet wil dat de anderen alles verstaan wat hij zegt omdat hij in feite niets te vertellen heeft, veelvuldig het woord 'connoteren" gebruikt? Vooral politiekers en wetenschappers 'connoteren' er stevig op los.

Wat is 'connoteren'? Ik heb geen flauw idee! Het klinkt als een werkwoord, maar ik vind het niet terug in de Dikke Van Dale, en ook niet in het Groene Boekje. Het werkwoord 'connoteren' bestaat dus niet! Het zelfstandige naamwoord 'connotatie' daarentegen wel:

con·no·ta·tie (de ~ (v.), ~s)
1 de met een woord verbonden voorstellingen buiten de eigenlijke betekenis => gevoelswaarde

En dus zullen de fans van het werkwoord 'connoteren' in feite bedoelen: 'het koppelen van een woord aan de met het woord verbonden voorstellingen buiten de eigenlijke betekenis van dat woord'.

We lezen, bij wijze van voorbeeld, nog even voor uit het werk 'Muziek en non-communicatie' van Prof. De Meyer van de KUL uit Leuven:

'Expressionistisch aangelegde onderzoekers zullen pogen in de muziek een betekenis te vinden die naar de niet-muzikale wereld verwijst; er is reeds gesteld dat dergelijke betekenissen alleen op iconische momenten en op het connotatieve vlak kunnen gesitueerd worden. Zo bijvoorbeeld kan een stijgende toon of een egaal blijvende toon respectievelijk verwachting of verveling connoteren. Dat de connotatie evenwel conventioneel is - en wat op hetzelfde neerkomt, dat een muziekstuk voor verschillende luisteraars een verschillende betekenis kan hebben - wordt geïllustreerd door het feit dat de horizontaal herhaalde noot ook zoiets als extase zou kunnen connoteren.'

En dat allemaal om te zeggen dat muziek gevoelens kan oproepen. (zucht)

Met vriendelijke groeten,
F(r)ons